Klasa 7b połączyła tradycję z nowoczesnością i spędziła Mikołajki w Centralnym Domu Technologii w Warszawie. Na ulicę Kruczą uczniowie pojechali z prezentami, które Święty Mikołaj przyniósł im do szkoły, bo choć świat wirtualny kusi, to z realnych przyjemności trudno zrezygnować.

Tematem spotkania był Świat 3D. Na pierwszy rzut oka to nic nowego, bo świat zawsze był trójwymiarowy, ale nie o taki świat chodziło. Uczniowie poznali zasadę działania drukarki 3D, obejrzeli efekty jej pracy, poznali materiały, które można wykorzystać do druku, a nawet wykazali się kreatywnością proponując użycie żółtego sera i czekolady zamiast banalnego plastiku.

Gdy drukarki w tle cicho sobie popiskiwały i szumiały próbując coś wydrukować, siódmoklasiści zasiedli do laptopów, aby nauczyć się projektowania w programie TINKERCAD. Po krótkiej instrukcji, dostali zadanie do wykonania: zaprojektowanie elementu do przestrzeni publicznej w mieście. Pomysły były różne: od vege burgera, pokoju ciszy w szkole do wyrzutni rakietowej, a efekty pracy mogą Państwo obejrzeć na zdjęciach.

Po omówieniu projektów, uczniowie obejrzeli pokaz slajdów z rzeczami wydrukowanymi w 3D. Na zdjęciach były pokazane wydrukowane domy, wydrukowana kładka pieszo-rowerowa w Amsterdamie, wydrukowane ławki w Nowym Jorku, a także wydrukowany dziób orła, który zastąpił uszkodzony prawdziwy.

Uczniowie, do pracy! Jak powiedziała pani prowadząca zajęcia, macie stuprocentowego Nobla, jeśli zaprojektujecie i wydrukujecie z tkanki serce lub inny organ.

6 grudnia obchodzimy imieniny świętego Mikołaja. Dla wielu uczniów mikołajki to jeden z najprzyjemniejszych dni w trakcie szkolnego roku.

Zgodnie z tradycją, 6 grudnia dzieci klas 0-I spotkały się ze świętym Mikołajem. Tego dnia dzieci ubrały się świątecznie, gdzie wspólnym akcentem okazał się kolor czerwony. Święty Mikołaj zawitał w szkolne progi około godziny 13:00 i dla każdego przyniósł przeróżne słodkości i upominki.

Już we wtorek na wszystkich uczniów padł blady strach… Szeptali, że w szkole są pszczoły! Sprawa dość szybko została wyjaśniona – przybyli do nas prowadzący Warsztaty z uśmiechem, aby poprowadzić zajęcia pt. „Warsztaty Pszczółki Mai”. Każda klasa wzięła udział w spotkaniu na, którym uczniowie poznali budowę pszczelich domków i osiedli, czyli ula i pasieki. Dowiedzieli się z jakich elementów składa się strój pszczelarza oraz bez jakich urządzeń pasiecznych praca pszczelarza nie byłaby możliwa. Każdy uczeń miał możliwość własnoręcznie wykonać dwie wyjątkowe świece – jedną metodą odlewnictwa aromatycznego wosku pszczelego, oraz drugą z węzy pszczelej, czyli plastra wosku pszczelego. Świece każdy zapakował w dekoracyjne opakowanie wraz z dedykacją, czego efektem były unikatowe prezenty na nadchodzące święta.

W dniu 22 listopada w Publicznej Bibliotece przy Mickiewicza odbyło się spotkanie dzieci z klasy 1a i 1b z pisarzem Pawłem Beręsewiczem.

Autor przybliżył dzieciom swoją sylwetkę i twórczość.

Rozmawialiśmy o książce "Czy wojna jest dla dziewczyn?".

To historia małej Elki, którą pewnego dnia zaskoczyła II wojna światowa i bardzo popsuła jej dzieciństwo. Piaskowe kulki zamieniły się w groźne bomby, tatę wezwały ważne sprawy i w ogóle nie chciały wypuścić, a mama-lekarka to już naprawdę prawie nie mogła wyjść z pracy. Elka uczy się uważać na słowa. Radzić sobie, nie beczeć. I dochowywać najprzeogromniejszych tajemnic! A przecież jest tylko małą dziewczynką i nie powinna dźwigać tak wielkich ciężarów.

Książka otwiera serię wymyśloną przez Muzeum Powstania Warszawskiego, w ramach której polscy autorzy próbują opowiedzieć dzieciom, czym naprawdę była wojna.

Rozmowa była bardzo interesująca.

Dzieci otrzymały również autografy od Pana Pawła.

Dziękujemy Rodzicom naszych uczniów za zrozumienie i zorganizowanie opieki dla dzieci w tych trudnych dla nas chwilach.
Dzięki Państwa pomocy mogliśmy z należnym szacunkiem pożegnać naszą Koleżankę – Monikę Jelińską.

Dziękujemy za piękny wieniec, wsparcie i każde dobre słowo.

                                                                                                                               Dyrekcja, nauczyciele, pracownicy

                                                                                                                                     Szkoły Podstawowej nr 391

„Odeszłaś cicho, bez słów pożegnania.
Tak jakbyś nie chciała swym odejściem smucić…”
Ks. Jan Twardowski

W wieku 45 lat zmarła

Pani Monika Jelińska

Wicedyrektor, Nauczyciel języka polskiego, Wychowawca, Przyjaciel
Z wielkim smutkiem i głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o jej śmierci.
Rodzinie i Bliskim składamy szczere wyrazy współczucia.

                                                     Dyrektor, Grono Pedagogiczne, Pracownicy, Uczniowie

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 21 listopada 2019 r. w Kościele Parafialnym w Muszakach koło Nidzicy o godzinie 13⁰⁰

Zdjęcia: 1 i 3 autor A. Wrzesińska, 2 archiwum prywatne

„Ktoś tutaj był i był,
A potem nagle zniknął…”

                                     (Wisława Szymborska)

Jeszcze w piątek była w szkole, jak zwykle, życzliwa i uśmiechnięta. W poniedziałek jej biurko zostało puste, a laptop zamknięty.

Monika Jelińska – nauczycielka, wychowawca, zastępca dyrektora – po prostu dobry człowiek. Pojawiła się w naszej szkole 1 września 1997 roku - prosto po studiach i od razu podbiła serca uczniów i nauczycieli. Pogodna, skromna, koleżeńska i niezwykle pracowita. Monika była w szkole długo przed pierwszym dzwonkiem i ostatnia ze szkoły wychodziła. Miała czas dla każdego ucznia, była polonistką wymagającą i zarazem rozumiejącą swoich uczniów. Bez końca sprawdzała zeszyty, poprawiała błędy, uczyła samodzielnego myślenia i kultury wypowiedzi. Starała się znaleźć sens w pokrętnych wypracowaniach uczniów, dawała szansę kolejnej poprawy, bo widziała w człowieku, tym mniejszym i tym większym, jego lepszą stronę. Uczniowie Moniki uzyskiwali bardzo dobre wyniki z języka polskiego na egzaminie gimnazjalnym, a jej wychowankowie utrzymywali kontakt po ukończeniu szkoły.

Monika przeszła w naszej szkole całą ścieżkę zawodową: od stażysty do nauczyciela dyplomowanego. Dbała o swój rozwój, kończyła kolejne szkolenia i studia podyplomowe, czytała książki nie tylko dla przyjemności, lecz wiedzę z nich płynącą wykorzystywała w pracy z uczniami i w rozmowach z ich rodzicami.

1 września 2016 roku została zastępcą dyrektora naszego gimnazjum i wzięła na swoje barki trud bezpiecznego przeprowadzenia szkoły przez chaos reformy edukacji. Nowe przepisy, liczne rozporządzenia i wymagania, Monika zamieniała na ludzki język, zrozumiały dla każdego. Pilnowała terminów, przypominała, prosiła – szanowała każdego pracownika. Gdy przychodziliśmy do gabinetu Moniki z pomysłem, ofertą pomocy lub codzienną sprawą ze szkolnej rzeczywistości, słyszeliśmy: „Dziękuję. Zostaw to, ja się tym zajmę, ja to zrobię”.

Monika szanowała ludzi, kochała zwierzęta, podróże i swoje Mazury.

W poniedziałek 18 listopada 2019 roku nad ranem, serce Moniki zawsze otwarte dla innych, zawiodło ją samą.

Dziękujemy Ci, Moniko za każdą chwilę.

Żegnaj.

                                                                                                    Koleżanki i Koledzy ze Szkoły Podstawowej nr 391

12 listopada 1938 r w Parku Traugutta Prezydent Warszawy Stefan Starzyński razem z kuratorem Okręgu Szkolnego Warszawsko-Łódzkiego Wiktorem Ambroziewiczem w 20-stą rocznicę odzyskania Niepodległości i z okazji przypadającego w listopadzie Dnia Nauczyciela odsłonili głaz. Obelisk upamiętniał zasługi nauczycieli z czasów zaborów i trud włożony w wychowanie pierwszego pokolenia w niepodległej Polsce.

Na głazie umieszczono inskrypcję "Odrodzić dusze ludzkie, zmienić człowieka, zrobić go lepszym, potężniejszym i silniejszym – oto wasze zadanie. Józef Piłsudski" oraz napis "Ku uczczeniu pracy nauczycielstwa stolicy w 20-stą rocznicę odzyskania Niepodległości. Zarząd Miejski 1938 rok".

W czasie wojny głaz został zniszczony. W Dniu Nauczyciela w 1958 r. w 20. rocznicę odsłonięcia głazu rozbite części kamienia ułożono w nowej konfiguracji oraz wyryto na nim nowy napis „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”. Pod koniec lat 90. ubiegłego wieku górny głaz wymieniono na nowy, z wyrytą ponownie pierwotną inskrypcją".

Poczet sztandarowy naszej szkoły wraz z opiekunami wziął udział w uroczystości, która odbyła się w 81. rocznicę odsłonięcia głazu. W uroczystości uczestniczyli również: przedstawiciel władz miasta, przedstawiciele Muzeum Niepodległości, poczty sztandarowe warszawskich szkół oraz nauczyciele i uczniowie. Pod kamieniem zostały złożone wiązanki i kwiaty.

„To wyjątkowy głaz, właściwie w ogóle zapomniany, podobnie jak jego historia, a warto o niej pamiętać i przypominać" – powiedziała dr Beata Michalec zastępca dyrektora Muzeum Niepodległości.