Wejście do Szkoły Podstawowej nr 391  

Szkoła Podstawowa Nr 391
im. Macieja Aleksego Dawidowskiego ps. "Alek"
ul. Filarecka 2
01-582 Warszawa
tel. 22 839 79 63
tel. 22 839 95 94
fax. 22 839 87 80
e-mail: sp391malpaedu.um.warszawa.pl
www.sp391.edu.pl

DOJAZD:

   
    AUTOBUSY: 114, 116, 122, 157, 181, 185, 205, 303
    METRO: STACJA PL. WILSONA

 

 

DYREKCJA

mgr Lidia Więckowska - Dyrektor
mgr Monika Jelińska - Wicedyrektor

 

LISTA WYCHOWAWSTW W ROKU SZKOLNYM 2019/2020

  KLASA     NAZWISKO I IMIĘ WYCHOWAWCY     NUMER SALI  
8A Iwona Brzezińska 23
7A Katarzyna Koziarska 25
7B Anna Remin 27
6A Marek Frączyk 26
5A Inga Obiesło 12
5B Sławomir Gediga 22
3A Marta Rękawek  
2A Anna Zygadło  
2B Róża Szczepkowska  
1A Dorota Więckowska-Majzel   
1B Anna Roguska   
0A Kamila Bujańczyk
Patrycja Lecka
 

 

NAUCZYCIELE UCZĄCY W NASZEJ SZKOLE W ROKU SZKOLNYM 2019/2020

IMIĘ I NAZWISKO PRZEDMIOT
Monika Jelińska język polski
Katarzyna Koziarska język polski
Łukasz Wic historia
reedukacja
Inga Obiesło matematyka
Anna Remin chemia
fizyka
matematyka
Beata Bielska geografia
plastyka
zajęcia artystyczne
Anna Miodek etyka
religia 
Iwona Brzezińska przyroda
biologia
Robert Dudziński informatyka
Marta Dąbrowska język angielski
   Renata Konopko-Grzymała   język angielski
Barbara Kowalczyk język angielski
Iwona Kosowska    język niemiecki  
Jonasz Bochnia język francuski
historia
Iwona Puchacz w-f
Lidia Więckowska w-f
Sławomir Gediga w-f
WOS
EDB
geografia 
Marek Frączyk w-f
ks. Marek Traczyk religia
Ryszard Ignaszak biblioteka
Krystyna Sąsara-Machnik pedagog
Marta Rękawek edukacja wczesnoszkolna
Róża Szczepkowska edukacja wczesnoszkolna
Anna Zygadło edukacja wczesnoszkolna
Anna Roguska  edukacja wczesnoszkolna
Dorota Więckowska-Majzel  edukacja wczesnoszkolna
Patrycja Lecka  oddział przedszkolny
Kamila Bujańczyk  oddział przedszkolny
Bogumiła Dmoch świetlica
Małgorzata Lotycz świetlica
Monika Brdak świetlica
Anna Pepłońska psycholog
Ewelina Włodarczyk logopeda
Agata Mironkin muzyka

...............................................................................................................................................

Maciej Aleksy Dawidowski

Urodził się w Drohobyczu 3 XI 1920r. jako syn Aleksego (inżyniera technologa) i Janiny z Sagatowskich (inżyniera chemika). Był wychowywany w atmosferze patriotyzmu i poświęcenia. Jego ojciec do jesieni 1939r. był dyrektorem administracyjnym warszawskiej Fabryki karabinów przy ulicy Dworskiej na Woli. Aresztowany w listopadzie 1939r. został rozstrzelany w Ogrodach Sejmowych w grudniu 1939r.

Alek ukończył warszawskie Gimnazjum im. Stefana Batorego. W czasie nauki był członkiem 23 WDH im. Bolesława Chrobrego (Pomarańczarnia), uzyskując prawdopodobnie stopień młodzieżowy Harcerza Orlego. Uczestniczył też w Jamboree w Gödöle na Węgrzech w sierpniu 1934r. oraz w jubileuszowym Zlocie Harcerstwa w Spale w lipcu 1935r.

W dniu 8 IX 1939r. wymaszerował z Warszawy wraz z grupą starszych harcerzy 23 WDH w ramach Batalionu Harcerskiego, dowodzonego przez komendanta Szczepu Pomarańczarnia hm. Lechosława Domańskiego „Zeusa”, by na początku października wrócić z nimi do Warszawy. W okresie październik – grudzień 1939r. był członkiem tajnej organizacji Polska Ludowa Akcja Niepodległościowa i uczestnikiem jej małosabotażowych akcji, a po wycofaniu się z PLAN-u wraz z kolegami z 23 WDH, od początków 1940r. do czerwca – lipca tego roku, był łącznikiem w komórce więziennej ZWZ, utrzymującej łączność między konspiracją wojskową a więzieniami śledczymi: Pawiak i Daniłowiczowska.

Wiosną 1941r. wraz z grupą harcerzy z 23 WDH wstąpił do Szarych Szeregów w Chorągwi Warszawskiej (kryptonim: Ul „Wisła”). Objął dowodzenie drużyną w hufcu „Mokotów Górny” (MG), kierowanym od lata 1942r. przez Tadeusza Zawadzkiego „Zośkę”. Razem ze swoją drużyną uczestniczył w pracach małosabotażowych Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”, do których skierowany został hufiec MG wraz z całym Okręgiem „Południe” Chorągwi Warszawskiej. Prace te wykonywał z dużym powodzeniem, m.in. za zdjęcie niemieckiej tablicy z pomnika Mikołaja Kopernika (11.02.1942r.) otrzymał honorowy pseudonim wawerski „Kopernicki”.

We wrześniu 1940r. rozpoczął naukę w jawnej Państwowej Szkole Budowy Maszyn, dawnej Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie, przerwał ją jednak wiosną 1942 r. i wyjechał z Warszawy, ponieważ zabranie mu przez niemieckiego policjanta aparatu fotograficznego, z którego fotografował pomnik Kopernika bez zdjętej przez siebie tablicy, spowodowało dekonspirację i groziło aresztowaniem. Ukrywał się w majątku Olesinek koło Góry Kalwarii, należącym do Aleksandry Niewiadomskiej. Gdy wrócił do Warszawy we wrześniu 1942 r. do początków kolejnego roku pracował w straży przemysłowej firmy „Fuchs” na Powiślu, jednocześnie ukrywając się, tzn. nie nocując w domu, dzięki czemu uniknął aresztowania.

Po utworzeniu w Chorągwi Warszawskiej Szarych Szeregów pionu Grup Szturmowych (Kierownictwa Dywersji) Komendy Głównej Armii Krajowej, objął dowodzenie 1 drużyny (SAD-100) hufca GS „Południe”, na którego czele stał Jan Bytnar „Rudy”, pełniąc jednocześnie funkcję zastępcy hufcowego. W 1942r., po odbyciu kursu podharcmistrzowskiego (tzw. Szkoła za lasem), został mianowany podharcmistrzem (pseudonim instruktorski „Koziorożec”). W styczniu 1943r. został elewem Zastępczego Kursu Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty zorganizowanego przez Kedyw KG AK. Brał udział w paru akcjach rozbrojeniowych oraz w akcji „ewakuacji” różnych przedmiotów z ostemplowanego przez gestapo mieszkania przy ul. Brackiej 23 (akcja „Bracka” 2 II 1943).

Po aresztowaniu Jana Bytnara „Rudego” (23 III 1943r.) pełnił przez kilka dni funkcję p.o. komendanta hufca SAD. Podczas akcji pod Arsenałem (26 III 1943), zorganizowanej w celu odbicia „Rudego”, dowodził sekcją „granaty”. W czasie odskoku z miejsca akcji, sam ciężko ranny w brzuch serią kul wystrzelonych przez Niemców ukrytych w bramie domu przy ul. Długiej, dwukrotnie granatami utorował drogę wycofującym się kolegom. Zmarł na skutek odniesionych ran w szpitalu Dzieciątka Jezus przy ul. Nowogrodzkiej w Warszawie 30 III 1943r. Pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy (rozkazem Dowódcy AK z 3 V 1943) oraz awansowany do stopnia sierżanta podchorążego. Jego pseudonimem „Alek” nazwano II pluton 2 kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”.